Η Λου Σαλομέ, μεγάλος έρωτας του Νίτσε, μαθήτρια του Φρόυντ και ερωμένη του μεγάλου Γερμανού ποιητή Ρίλκε, θεωρήθηκε σύμβολο του φεμινισμού παρά το γεγονός ότι διεκδίκησε την ισότητα των φύλων όχι μέσω της ταύτισης της γυναίκας με τον άντρα αλλά της αναγνώρισης της ιδιαίτερης φύσης της γυναίκας. Στο δοκίμιο της «Η ανθρώπινη φύση της γυναίκας» γράφει: «Η γυναίκα ξεπληρώνει τα χρέη της προς τη ζωή με ένα μόνο νόμισμα: όχι με αυτό που κάνει αλλά με αυτό που είναι… εξαντλεί τον πλούτο του φύλου της ζώντας διαρκώς, με όλο της το είναι, σαν κάτι στο οποίο βγάζουν εκατό χρυσές πύλες και στο οποίο καταλήγουν εκατό χαρμόσυνοι, γιορταστικοί δρόμοι…»

Τι είναι καταρχήν η θηλυκότητα; Οι πρώτες δυσκολίες προκύπτουν αμέσως, στην προσπάθεια να την ορίσουμε, να κάνουμε τον όρο «θηλυκότητα» λίγο πιο χειροπιαστό. Είναι μια «ιδιότητα» ή ένα σύνολο ιδιοτήτων που έχει κάθε γυναίκα ή πρόκειται για ένα ιδιαίτερο χάρισμα που κάνει κάποιες να ξεχωρίζουν; Πόσο σημαντική είναι και για ποιον; Είναι κάτι με το οποίο γεννιέται μια γυναίκα ή την αποκτά μεγαλώνοντας; Βρίσκεται μέσα στα γονίδια της ή την μαθαίνει και αν ναι, από πού και με ποιον τρόπο;

Έχει περάσει παραπάνω από μισός αιώνας από τότε που η διάσημη γαλλίδα συγγραφέας, γυναίκα-σύμβολο του φεμινισμού Simone de Beauvoir στο βιβλίο της «Το δεύτερο φύλο» διατύπωσε λίγο ως πολύ την άποψη ότι δεν γεννιέσαι γυναίκα αλλά γίνεσαι και ότι άρα η θηλυκότητα δεν είναι παρά ένα επίκτητο σύνολο χαρακτηριστικών που μια γυναίκα το μαθαίνει –αναγκαστικά- μέσα στην οικογένεια και έξω στην κοινωνία.
Δεν είναι δύσκολο να εξηγήσουμε και να καταλάβουμε την ακραία αυτή θέση που αρνείται την ύπαρξη άλλων διαφορών μεταξύ των δύο φύλων εκτός των καθαρά σωματικών-βιολογικών. Ο φεμινισμός είχε σαν σκοπό –και σε μεγάλο βαθμό το κατόρθωσε- να απαλλάξει τη γυναίκα από το βάρος των κοινωνικών προκαταλήψεων για το φύλο της που ως τότε την καθιστούσαν υποδεέστερη του άντρα σωματικά και διανοητικά και ως εκ τούτου εξαρτημένη και υποταγμένη σ’ αυτόν. Οι γυναίκες -και όλοι οι υπόλοιποι φυσικά- έπρεπε επιτέλους να πιστέψουν ότι είναι ίδιες, άρα ίσες με τους άντρες, να χειραφετηθούν και να προχωρήσουν.

Σήμερα, 50 χρόνια μετά., οι γυναίκες απολαμβάνουν τους καρπούς αυτής της χειραφέτησης αλλά ταυτόχρονα παλεύουν και με όλες τις παράπλευρες απώλειες: την κούραση από την προσπάθεια να παίζουν πολλούς ρόλους μαζί, την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια του «αντρικού» κόσμου, τη «μάχη» με το άλλο φύλο που δε λέει να λήξει, την αποξένωση από ένα κομμάτι του εαυτού τους.
Στην προσπάθεια να ανακαλύψουν ξανά την γυναίκα μέσα τους, οι σημερινές γυναίκες ψηλαφίζουν τη θηλυκότητα, προσπαθούν να την βρουν μέσα τους αλλά και να την αντλήσουν από όπου υπάρχει γύρω τους.
Η αναζήτηση αυτή δεν είναι πάντα εύκολη, τουλάχιστον όχι όταν προσπαθεί κανείς να οδηγηθεί από τη μόδα, η οποία δίνει αντιφατικά μηνύματα.
Απ’ τη μια απαιτεί ανορεξικά, σχεδόν αγορίστικα κορμιά που τα ονομάζει «σέξι» και από την άλλη αποθεώνει τις «θηλυκές καμπύλες» κάποιων σταρ σε αποκαλυπτικές τουαλέτες. Με το ένα μάτι θαυμάζει τις επιθετικές πόζες ανδρόγυνων μοντέλων και με το άλλο αλληθωρίζει προς την κομψότητα και την θηλυκή χάρη άλλων εποχών. Σύμφωνα πάντα με τη μόδα, η θηλυκότητα και η σεξουαλικότητα συχνά δε συμβαδίζουν, όμως πόσο αντικατοπτρίζει αυτό την πραγματικότητα των καθημερινών γυναικών και ποια γυναίκα το θέλει για τον εαυτό της;

Πώς ορίζουν λοιπόν οι ίδιες οι γυναίκες την θηλυκότητα; Σημαίνει το ίδιο για όλες;

«Θηλυκότητα σημαίνει βέβαια να είσαι γυναίκα, αλλά όχι μόνο με την βιολογική σημασία της λέξης. Νομίζω πως θηλυκότητα σημαίνει να έχεις συνείδηση της γυναικείας σου φύσης, όλων αυτών των σωματικών και ψυχικών ιδιαιτεροτήτων που κουβαλάς και σε κάνουν διαφορετική απ’ το άλλο φύλο…» λέει η Έλενα, 32 ετών.
«Για μένα η θηλυκότητα είναι συνυφασμένη με τη σχέση που έχω με το σώμα μου και φυσικά με το πόσο το αγαπάω και το φροντίζω, για μένα αλλά και για αυτούς στους οποίους θέλω να αρέσω…» δηλώνει η Μαριάνθη, 27 ετών.
«Ένιωσα βαθιά τι σημαίνει θηλυκότητα όταν γέννησα την κόρη μου. Σημαίνει ότι μέσα σου υπάρχει αυτή η απίστευτη δυνατότητα να δίνεις ζωή και να φροντίζεις για τη ζωή. Αυτό υπάρχει νομίζω σε κάθε γυναίκα και την καθορίζει, άσχετα με το αν έχει παιδιά ή όχι…» λέει η Ντόρα 38 ετών.
«Θηλυκότητα; Είναι μια ήρεμη αλλά πολύ μεγάλη δύναμη, που επηρεάζει τις σχέσεις των ανθρώπων μεταξύ τους, προς το καλύτερο. Αυτό εμείς οι ίδιες πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε πρώτα απ’ όλα και να το κερδίσουμε για τον εαυτό μας. Ο φεμινισμός μας έμαθε να χρησιμοποιούμε αντρικά όπλα, να είμαστε διεκδικητικές και ανταγωνιστικές αλλά μήπως τελικά έτσι ξεχάσαμε τι σημαίνει να αφήνεσαι και να δίνεις; Και μήπως είναι κι αυτός ένας λόγος που ο κόσμος έχει αγριέψει έτσι;» αναρωτιέται η Δέσποινα, 52 ετών.
«Περιέργως η θηλυκότητα για μένα είναι κάτι που δεν μπορώ να καταλάβω και να διακρίνω στον εαυτό μου, την βλέπω όμως σε άλλες γυναίκες και θα την περιέγραφα σαν ένα ιδιαίτερο είδος αυτοπεποίθησης που συνδυάζει σταθερότητα και ελαφρότητα, διαίσθηση και βαθιά κατανόηση των πραγμάτων, κάτι πολύ ισορροπημένο… Και ξέρεις, οι γυναίκες που αποπνέουν αυτή τη θηλυκότητα είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους: νέες, ηλικιωμένες, ωραίες, άσχημες, κοκέτες, ατιμέλητες, λεπτές, χοντρές, γυναίκες καριέρας ή νοικοκυρές πάντα όμως έχουν έναν ιδιαίτερο αέρα γοητείας. Πολύ θα ήθελα να την έβλεπαν και οι άλλοι σ’ εμένα!» εύχεται η Βέτα, 43 ετών…

Πέντε γυναίκες, πέντε διαφορετικές εκδοχές της θηλυκότητας. Δεν είναι περίεργο γιατί αντικατοπτρίζει την ίδια την πολύπλευρη φύση της θηλυκότητας η οποία περιλαμβάνει:
-Την συνειδητότητα της γυναικείας φύσης που το ίδιο το σώμα συνεχώς μας υπενθυμίζει μέσα από ρυθμικές σωματικές και ψυχολογικές αλλαγές. Από αυτό το γεγονός και μόνο προκύπτει μια ιδιαίτερη σχέση της γυναίκας με το σώμα της αλλά και με το χρόνο, με τις ανάγκες, τις δυνατότητες του, τη σεξουαλικότητα της, τις αλλαγές που υφίσταται,. Η συνεχής υπενθύμιση του φύλου της αναγκάζει τη γυναίκα να βιώνει πιο συνειδητά το θηλυκό του γένους της από ότι ο άντρας το αρσενικό του δικού του.
– Την ανάγκη να την βλέπουν οι άλλοι, να αποδεικνύει ότι μπορεί να αρέσει και να εισπράττει επιβεβαίωση γι’ αυτό. Μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί κανείς, να διαμαρτύρεται και να θεωρεί άδικο (γιατί πράγματι είναι, σε μεγάλο βαθμό) το γεγονός ότι για τις γυναίκες η ομορφιά είναι «καθήκον», όμως δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι έτσι είναι τα πράγματα. Η θηλυκότητα ταυτίζεται με την φροντίδα της εμφάνισης, το στολισμό, μία ελάχιστη έστω επίδειξη των θηλυκών «προσόντων».
-Την μητρότητα, με την διευρυμένη έννοια του όρου: όχι απαραίτητα μόνο η γέννηση και το μεγάλωμα παιδιών κάνει τις γυναίκες μητέρες, αλλά αυτό το στοιχείο που τις κάνει να είναι πιο κοντά στη ζωή και τους ανθρώπους, να προσφέρουν και να φροντίζουν τους άλλους, να «δίνουν ζωή» στα πράγματα που κάνουν.
-Τη σημασία που έχουν οι σχέσεις με τους άλλους. Οι γυναίκες έχουν έντονα την ανάγκη να υπάρχουν άνθρωποι γύρω τους, κοντινές σχέσεις και οι σχέσεις αυτές να είναι καλές, αρμονικές. Αυτή η ανάγκη κάνει συχνά τις σημερινές εργαζόμενες γυναίκες να ξεπερνούν τα όρια της αντοχής τους προσπαθώντας να «τους έχουν όλους ευχαριστημένους».
– Την αναζήτηση του εαυτού τους. Το ότι οι σχέσεις είναι τόσο σημαντικές κάνει τις γυναίκες από μικρές πολύ να έχουν πολύ οξυμένη αντίληψη των συναισθηματικών διακυμάνσεων των άλλων αλλά και του εαυτού τους (η περίφημη «γυναικεία διαίσθηση»). Αυτό τις κάνει να μπορούν να εναλλάσσουν ελαφρότητα και παιχνιδιάρικη διάθεση με σοβαρότητα και σταθερότητα, να φαίνονται άλλοτε ευάλωτες και αδύναμες και άλλοτε πολύ δυνατές. Τις κάνει επίσης να προσπαθούν, βασανιστικά κάποιες φορές, να καταλάβουν καλύτερα τον εαυτό τους.

Όλα αυτά (και άλλα πολλά) απαρτίζουν την θηλυκότητα αλλά το πώς αυτά αναπτύσσονται και εκφράζονται στην κάθε γυναίκα είναι αποτέλεσμα τόσο της ιδιοσυγκρασίας της όσο και των βιωμάτων της. Ο σπόρος της θηλυκότητας υπάρχει σε κάθε γυναίκα, για να ανθίσει χρειάζεται καλή φροντίδα.
Τον πιο σημαντικό ρόλο σ’ αυτό τον έχει η μητέρα. Πολλά εξαρτώνται από τα υποσυνείδητα μηνύματα που μεταδίδονται από μητέρα σε κόρη. Τα μικρά κορίτσια καταλαβαίνουν πολύ καλά πώς αισθάνεται η μητέρα τους σαν γυναίκα, πόσο καλά νιώθει μέσα στο σώμα της, αν της αρέσει η εμφάνιση της ή όχι, αν αισθάνεται την μητρότητα σαν βάρος ή σαν δώρο, αν είναι ευχαριστημένη ή όχι από τις σχέσεις της με τους άλλους και από τον εαυτό της. Ένα μεγάλο μέρος αυτών των μηνυμάτων της μητέρας τους το αφομοιώνουν τα κορίτσια αυτόματα σε δικά τους συναισθήματα και συμπεριφορές.
Ο πατέρας βέβαια δεν είναι αμέτοχος σ’ αυτή την ιστορία. Μπορεί να ενισχύσει ή να ελαττώσει την μητρική επιρροή ανάλογα με την δική του ματιά και τα δικά του συναισθήματα προς την κόρη που μεγαλώνει.

Ευτυχώς, στη διάρκεια της ζωής μιας γυναίκας προστίθενται συνεχώς κι άλλοι «σύμβουλοι» θηλυκότητας: οι άλλες γυναίκες, αδελφές, φίλες, γυναίκες-πρότυπα, εραστές.
Οι γυναίκες μαθαίνουν η μία απ’ την άλλη δημιουργώντας είτε στενές και πολύ εμπιστευτικές σχέσεις μεταξύ τους στις οποίες μπορούν να εκφράσουν αυτά που αισθάνονται για τον εαυτό τους, το σώμα τους, το σεξ, τους άλλους είτε πρότυπα θηλυκότητας από το περιβάλλον τους: η όμορφη ξαδέρφη, η δυναμική φίλη της μαμάς, η τρυφερή γιαγιά, η αγαπημένη θεία. Μ’ αυτό τον τρόπο παίρνουν τη θηλυκότητα στα χέρια τους δίνοντας έτσι πολλές φορές στον εαυτό τους την ευκαιρία να διορθώσει πράγματα που «πήγαν στραβά» στην οικογένεια τους. Μαθαίνουν έτσι να πλάθουν και να δημιουργούν τον εαυτό τους «παίζοντας» με τη γυναικεία τους φύση και με όλες τις διαφορετικές πλευρές της.
Μιλώντας για θηλυκότητα δεν μπορεί να αγνοήσουμε το ρόλο του έρωτα. Η ερωτική συνάντηση, η ματιά του άντρα που είναι ερωτευμένος, το ξύπνημα του έρωτα και της επιθυμίας ξυπνάει ταυτόχρονα και την θηλυκότητα σε κάθε γυναίκα. Ο έρωτας αντανακλά σε κάθε άνθρωπο όταν τον ζει πραγματικά και στη γυναίκα γίνεται άμεσα αισθητός και εμφανής. Της δίνει αίσθηση του εαυτού της και αυτού που προκαλεί στον άλλο, την συμφιλιώνει με το σώμα της και την εικόνα της, την κάνει να αισθάνεται επαρκής και πλήρης. Η θηλυκότητα στην πλήρη άνθιση της.

 

Πηγή: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1873437009421430&id=380327765399036&__tn__=K-R

© 2015 psychologistnow.gr | All rights reserved

logo-footer

Socials: