Όταν συναντώνται τα μάτια μετά από μία «καληνύχτα»

Μια λέξη που έχει πολύ μεγάλη σημασία , αλλά και μια μυστικοπαθή έννοια. Πόσα πολλά, μπορείς να αισθανθείς εκείνη τη στιγμή, μόνο και μόνο από ένα καληνύχτα. Το καληνύχτα μάτια μου έχει μεγαλύτερη δύναμη κι απ’ το «σε αγαπάω», πλέον. Όταν ο άλλος σου λέει καληνύχτα σημαίνει ότι θα σε σκέφτεται, θα είσαι το τελευταίο πράγμα στο μυαλό του πριν κοιμηθεί, αλλά κι αυτό που θα βασανίζει τα όνειρά σου. Μερικές φορές, δε θέλεις να τις λες, άλλες όμως καίγεσαι να πεις, μία όμορφη και γλυκιά καληνύχτα σε αυτό το άτομο που αγαπάς.

Τι γίνεται όμως όταν αυτές οι καληνύχτες, είναι δύσκολες να ειπωθούν κι όταν τελικά καταφέρνεις να την ξεστομίσεις σε καίει, διότι δεν ξέρεις τι άλλο να πεις, έχεις ήδη σταματήσει τη συζήτηση αλλά μέσα σου, όλα σου λένε να μη σταματήσεις. Εκείνα τα βλέμματα οι ματιές που κατά τύχη πέφτουν συναντιούνται και υπάρχει τόσο αμηχανία, όσο κι ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα.

Βλέμματα που φωνάζουν και λένε τόσα πολλά, βλέμματα που περιμένουν το κάτι παραπάνω. Εύχεσαι καληνύχτα, αλλά όχι μέσα σου θέλεις να κάτσεις και να πεις τόσα πολλά να ξημερώσει κι εσείς ακόμη να μιλάτε κι όχι μόνο. Δε θέλεις να πεις καληνύχτα τόσο νωρίς δε σου αρέσουν εσένα οι καληνύχτες δεν τις χωνεύεις, αλλά δεν μπορείς να κάνεις κάτι άλλο, δεν μπορείς να συνεχίσεις, ενώ από μέσα σου καταριέσαι, εύχεσαι να μην υπήρχε η λέξη καληνύχτα, αλλά εκείνο που σε καταστρέφει πιο πολύ είναι το βλέμμα του άλλου που κρύβει τόσα πολλά από πίσω.

Προσπαθείς να πεις κάτι ενώ ήδη έχεις πει την καληνύχτα σου, αλλά οι λέξεις κολλάνε στο στόμα σου, ξεροκαταπίνεις διότι ούτε να τις καταπιείς μπορείς. Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψουν εκείνη την περίεργη αμηχανία η οποία δεν μπορείς να καταλάβεις γιατί σου συμβαίνει, ίσως είναι το βλέμμα του άλλου που σε κοιτάει ή όλα εκείνα που νιώθεις και δεν μπορείς να τα κρατήσεις μέσα σου.

Όλα σου φαίνονται αποπνικτικά, εσύ δεν είσαι σιωπηλός τύπος. Εσύ έχεις μάθει να μιλάς, να τα λες όλα, να ξημερώνεσαι αλλά τώρα είσαι σιωπηλός. Τα αισθήματά σου ξεχειλίζουν απ’ τα μάτια σου και λένε τόσα πολλά.

Απ’ την άλλη όμως ήθελες να πεις γρήγορα καληνύχτα, γιατί δεν μπορείς να αντέξεις άλλο, φοβάσαι μην καταλάβει ο άλλος τι νιώθεις. Όταν όμως δεν μπορείς να αποφύγεις τις ματιές τι κάνεις; Προσπαθείς απεγνωσμένα να μη σε καταλάβει ο άλλος, γιατί από τα μάτια σου βγαίνουν όλες εκείνες οι λέξεις, όλα τα συναισθήματα και φοβάσαι μήπως καταφέρει ο άλλος και σε διαβάσει. Φοβάσαι μη σε προδώσουν κι η αμηχανία κορυφώνεται. Φοβάσαι μήπως καταλάβει ότι θέλεις πολλά παραπάνω από ένα ξερό καληνύχτα.

Αναρωτιέσαι πώς γίνεται να είστε στο ίδιο κρεβάτι και να συμβιβάζεστε μόνο μ’ ένα καληνύχτα, πώς γίνεται αυτό. Πώς γίνεται να μην μπορείτε να πείτε τίποτα παραπάνω, να μην κάνετε τίποτα παραπάνω; Να είστε αγκαλιά, να νιώθετε ο ένας την ψυχή του άλλου και να ζεσταίνεστε. Να νιώθετε τις ανάσες στο πρόσωπό σας, να λέτε λόγια που κάνουν να ανατριχιάσει ακόμη και το τελευταίο κύτταρο του σώματος σας.

Το θέμα όμως είναι πως εσύ ο ίδιος αποφασίζεις πότε θα πεις την καληνύχτα σου.

 

Σταυρούλα Τζουβάνη

Comments are closed.