Συναισθήματα είναι όλα όσα νοιώθω. Χαρά, λύπη, ευτυχία, δυστυχία, στεναχώρια, θλίψη, θυμό, ευχαρίστηση, αγανάκτηση είναι μερικά από τα πιο “διάσημα” συναισθήματα. Το να τα νιώθω είναι αναποφευκτό. Έτσι είμαστε φτιαγμένοι, αυτό είναι το φυσιολογικό. Το να είμαι σε επαφή με αυτό που κάθε φορά νοιώθω είναι το ζητούμενο. Να μπορώ να αναγνωρίζω, να αποδέχομαι και…

Μία μικρή ανθολόγηση για ένα μεγάλο έργο… (Μπορείτε να τις υιοθετήσετε  όλες!) 1. Η αγάπη δε δημιουργείται από το να κοιτάει ο ένας τον άλλο, αλλά να κοιτούν προς τα έξω μαζί στην ίδια κατεύθυνση 2. “Αντίο”, είπε η αλεπού. “Αυτό είναι το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: Δε βλέπουμε καλά, παρά με την καρδιά…

Ξεχνιόμαστε οι άνθρωποι. Ίσως είναι η χαρά που μας κάνει κι αδρανούμε. Ίσως η ικανοποίηση πως ο στόχος μας εκπληρώθηκε. Βρίσκουμε τον έρωτα και μετά από λίγο ξεχνάμε. Ξεχνάμε ξενύχτια κι αγωνίες. Προδοσίες και δάκρυα. Απιστίες και λάθη. Μα πάνω από όλα λησμονούμε εκείνη την ατέλειωτη αναμονή. Εκείνη τη βασανιστική αμφιβολία που φωλιάζει μέσα μας…

Είμαι μέσα στο αυτοκίνητο και εκτελώ το δρομολόγιο «γίνε και εσύ ένας μικρός αθληταράς». Ο ένας για μπάσκετ,  ο άλλος για ποδόσφαιρο και εγώ να ελπίζω σε ένα καλό συμβόλαιο – μάλλον με δισκογραφική, γιατί δεν βλέπω μεγάλη έφεση. Έχει ξεκινήσει μια γκρίνια μεταξύ του μπαλαδόρου και του pivot-boy που μου έχει τρυπήσει τα μηνίγγια…

Όταν κάποιος είναι θλιμμένος δεν ελπίζει, δεν χαίρεται, απογοητεύεται εύκολα και κάποιες φορές αποθαρρύνεται να προσπαθήσει να αναζητήσει το φως και την ελπίδα. Όσο περισσότερο πιέζει τον εαυτό του να βγει από την θλίψη του, νιώθει ενοχές που δεν μπορεί να το καταφέρει, θυμώνει με τον εαυτό του και αυτός ο θυμός ανακυκλώνει τη θλίψη….

Μια απ’ τις μέρες που τα ενοχλητικά ερωτηματικά μας χτυπάνε την πόρτα κι εμείς στίβουμε το μυαλό μας από εδώ κι από εκεί προσπαθώντας να κατανοήσουμε καταστάσεις. Αψυχολόγητες ενέργειες ανθρώπων που μας άφησαν μια πικρία. Μηνύματα που δεν απαντήθηκαν ποτέ. Κλήσεις που προωθούνται εσαεί κι «ένα θα σε καλέσω αργότερα» που τελικά δεν ήρθε ποτέ….

Ζωή, ένα μεγάλο και όμορφο ταξίδι με προορισμό την ολοκλήρωση της αποστολής μας και την πνευματική εξύψωση της ψυχής μας. Όσο μεγαλώνουμε μαθαίνουμε και ωριμάζουμε. Τι όμως μαθαίνουμε και πόσο καλοί αποδέκτες γινόμαστε στα μαθήματα που παίρνουμε από την ζωή; Τελικά η ζωή είναι κακό σχολείο ή εμείς είμαστε κακοί μαθητές; – Φοβήθηκα να είμαι…

  Τα σημερινά παιδιά κατηγορούνται ότι ζουν στην δική τους σφαίρα, ότι έχουν δυσανεξία στην πραγματικότητα. Εν πολλοίς, έτσι είναι. Ως γονείς έχουμε πάντα τον φόβο να μην τα πληγώσουμε, να τα προστατεύσουμε από την κακία του κόσμου και τις δυσκολίες της ζωής. «Έχει καιρό να ζήσει δυσκολίες» λέμε, «ας το αφήσουμε να χαρεί όσο είναι…

Ανάλογα με τον τρόπο που αγκαλιάζετε ή σας αγκαλιάζουν, μπορεί να φανούν πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά της σχέσης των ανθρώπων που αγκαλιάζονται. Αυτός που αγκαλιάζει με τα χέρια προς τα πάνω, δηλαδή γύρω από το σβέρκο, καλείται εκείνη τη στιγμή να δώσει ενέργεια σε αυτόν που τον αγκαλιάζει του οποίου τα χέρια είναι γύρω από τη…

Κακά τα ψέματα… πριν ένα χρόνο περίπου, όλες θέλαμε να βγει η Χίλαρι. Λίγο αντιπαθητική βέβαια, καθόλου child friendly και πρέσβειρα του κέρατου αλλά… γυναίκα, μία από μας. Μία από μας που δεν σφυρίζουμε στα νεαρά αγόρια όταν περνάνε τον δρόμο, που δεν καρφωνόμαστε στο καβάλο τους μέσα στο λεωφορείο, που δεν κοιτάμε τους άντρες…

Page 43 of 58 1 41 42 43 44 45 58

© 2015 psychologistnow.gr | All rights reserved

logo-footer

Socials: