Στην εφηβική ψυχολογία και κατ’ επέκταση στην συμβουλευτική με τους εφήβους μεγαλύτερη σημασία έχει η ‘’τέχνη’’ να ακούσουμε, να κατανοήσουμε και να στηρίξουμε τα νέα παιδιά. Για αυτό χρειαζόμαστε ένα σταθερό πλαίσιο αναφοράς που μπορεί να τους παρέχει το αίσθημα της ασφάλειας, της εμπιστοσύνης αλλά ταυτοχρόνως και σαφή όρια.

Ακολούθως με αυθεντικότητα, ειλικρίνεια, και αποδοχή (και μαζί υπομονή και κατανόηση), προσπαθούμε να προσεγγίσουμε τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τους προβληματισμούς τους και μαζί να αναδείξουμε τα δυνατά τους σημεία, τις αξίες και τα όνειρα τους, προκειμένου να στηριχτούν στις δικές τους δυνάμεις, με πίστη στον εαυτό τους για να καταφέρουν τους στόχους τους.

Παράλληλα όμως με την πραγματικότητα των παιδιών και των εφήβων επιδιώκουμε να προσεγγίσουμε και την πλευρά των γονέων. Χρειάζεται και οι ίδιοι να κατανοήσουν την διαδικασία (της προσέγγισης, της κατανόησης, της επικοινωνίας…) για να μπορούν καλύτερα και εκείνοι να συνεργάζονται με τα παιδιά τους. Να βοηθηθούν ώστε να γίνουν και αυτοί «ψυχολόγοι» των παιδιών τους, γιατί πάντα οι γονείς είναι οι καταλληλότεροι συνομιλητές τους…